Unha xornada con Nicanor Acosta

Nicanor-Acosta-final-dedicare-justicia_EDIIMA20151013_0614_18Onte tivemos a oportunidade de compartir un día con Nicanor Acosta, quen aceptou a invitación da nosa Diocese á participación dunha das mesas de traballo coas que queríamos conmemorar o ano da Misericordia dende a invitación ao compromiso.

A invitación de Nicanor, ou Nico como góstalle que lle chamen, respondía á necesidade de facer presente a persoas que loitan polas inxustizas dende un compromiso na liña da Doutrina Social da Igrexa pero en ámbitos que moitas veces son descoñecidos para unha maioría dos crentes.

Nicanor Acosta, foi sacerdote da parroquia de San Jorge na Coruña en tempos da ditadura, sendo condeado por reparto de propaganda pedindo liberdade sindical. A súa parroquia, en pleno centro da cidade, era frecuentada pola alta sociedade coruñesa afín ao réxime onde as homilías de Nicanor non sempre eran do agrado dos presentes.

Despóis de pasar algún tempo no cárcere concordataria de Zamora, tomou o camiño do compromiso político e social que non abandonou ate hoxe, onde participa como activista social no 15 M, en Stop Desafiuzamentos, apoiando aos preferentistas, nas mareas da dignidade e outras moitas batallas que, aos seus 76 anos o convirten nun modelo a seguir, recoñecido por todos os ámbitos da política e da sociedade.

Onte tivemos a oportunidade de presentalo, e polas emocións vividas por todos nós cando contaba o seu testimonio, e tamén por ver como se reencontraba coas súas orixes en Mondoñedo, onde estudiou ate terceiro de filosofía, e tamén cunha Igrexa que o acollía, parécenos oportuno transcribir o texto co que fixemos a semblanza que serviu de presentación. Benvido de novo Nico.

Presentación:

“Non resulta nada fácil presentar a unha persoa como Nicanor Acosta, e non porque non haxa nada que dicir del ou porque sexa complicado coñecer a súa actividade por diversos medios, todo o contrario, senón porque calquera descrición do seu labor como activista social, auténtico, comprometidísimo, e entregado de xeito totalmente gratuíto aos demais, serán sempre palabras que corran o risco de converterse en incómodas para quen como el as recibe. Por iso pídolle comprensión e que se entenda esta presentación como necesaria e imprescindible para coñecer un testemuño vivo do que todas e todos podemos aprender moitísimo.

Para apoiar esta presentación vou transcribir algunhas frases que o Papa Francisco expresou no seu discurso ante a Plataforma de Afectados pola Hipoteca, e vounas a facer miñas, coa total e absoluta seguridade que a partir de agora tamén as faredes vosas:

  • “Estou moi contento de atoparme con persoas que non só padecen a inxustiza senón que tamén loitan contra ela, sen esperar a axuda de calquera organización humanitaria”.
  • “Este encontro noso (pode servir tamén pare este) non responde a unha ideoloxía (…) Vostedes (Nesta caso Stop Desafiuzamentos representado en Nicanor) teñen os pés no barro e as mans na carne. Teñen cheiro a barrio, a pobo, a loita! Queremos que se escoiten as vosas voces, que, en xeral, escóitanse pouco (…) Talvez porque se ten medo ao cambio que vostedes reclaman.”
  • “Terra, traballo e vivenda responde a un anhelo moi concreto que calquera pai, calquera nai, quere para os seus fillos.”
  • “É necesario reclamar unha casa para cada familia (…) As vanidosas cidades actuais ofrecen praceres para unha minoría feliz e, en cambio, negan o teito a miles de veciños.”
  • “Vivimos en cidades que constrúen torres, centros comerciais, fan negocios inmobiliarios pero abandonan a unha parte de si nas marxes, as periferias. Canto doe escoitar que aos asentamentos pobres os marxinan ou, peor, os queren erradicar!.”
  • “Hai que acabar con aqueles sistemas económicos e sociais que poñen os beneficios por enriba do home, un fenómeno propio da súa predicada e criticada cultura do descarte.”

Nicanor é un exemplo neste sentido. Cando nos atopabamos baixo a bota da ditadura, Nicanor, podendo levar unha vida relativamente tranquila, incluso deso que se da en chamar “prestixio social”, preferiu levar o difícil camiño da cruz e encarnarse en todos aqueles que sufrían as terribles inxustizas do réxime, e foi por iso encarcerado.

Lonxe de que ese episodio se convertese nunha losa para a súa moral, o contacto con persoas de enorme compromiso e fortaleza fíxoo a el tamén forte, transformando por sempre a súa visión da vida.

Pero como sabemos, os camiños aos que nos leva a fidelidade ao Evanxeo non están nos GPS, e Nicanor continuou coa súa vida de entrega aos demais baixo diferentes formatos, como o compromiso político e social, incluso cando a Ditadura deu paso a unha nova democracia.

Hoxe en día, nun momento no que os Ditadores adoptan a forma de grandes corporacións, como Google ou Facebook, que se apropian de forma da nosa intimidade, de Bancos que utilizan ás persoas como mera mercadoría para lograr os seus escuros fins, que pasan por encima de gobernos elixidos democráticamente por un pobo ao que desposúen de dereitos básicos, como a vivenda ou o traballo, aniquilando así a súa dignidade, a figura de Nicanor segue presente loitando contra unhas inxustizas que nos rodean, mantendoo “instalado na perplexidade” pero non inmóvil, apenas deixándolle un día libre cando podía estar disfrutando desas “estupendas” viaxes do INSERSO.

O 15 M, os inmigrantes, os afectados polas preferentes ou os desafiuzamentos teñen en Nicanor a un defensor que só ten como arma a súa voz amplificada polo seu megáfono.

Recentemente, e por esta causa, Nicanor saíu absolto dos cargos que contra el impoñían por “A PROVOCACIÓN DE REACCIÓNS NO PÚBLICO QUE ALTEREN OU POIDAN ALTERAR A SEGURIDADE CIDADÁ”, durante as mobilizacións para evitar o desafiuzamento de Aurelia Rey, muller de 85 anos, na rúa Padre Feijoo da Coruña. A xustiza foi neste caso xusta con quen só provoca a aqueles que xeran esas situacións de inxustiza a sabendas.

Termino esta presentación cunha reseña que atopei na internet en relación cunha actividade na que participou Nicanor e que espero que sexa un reflexo do que hoxe ocorra aquí:

O tema da “realidade social (desafiuzamentos, 15-M, preferentes,…) veunos da man do coñecido activista galego Nicanor Acosta “o manifestante que está en todas as causas” segundo a prensa galega e que encantado de volver ser acollido por unha Igrexa que non exclúe e acolle a diversidade e o compromiso, acompañounos 4 días de permanente encontro, compartindo a súa apostas de vivir a radicalidade evanxélica desde as causas dos últimos da sociedade.

Aínda que neste caso solo estará unas horas con nós, que esa mesma sensación perciba nesta a súa casa.
Déixovos con Nicanor, aproveitemos a súa presenza para crecer no noso compromiso persoal.”